Ciekawą i unikalną cechą São Jorge są jej bardzo strome brzegi (czasem klify), które po północnej stronie wyspy osiągają wysokość do 400m. Gdy patrzy się z głównego grzbietu wyspy, wyraźnie widać różnicę wysokości między końcem lądu, a leżącą kilkaset metrów niżej wodą. Takie ukształtowanie terenu ukrywa przed obserwatorem kolejną charakterystyczną cechę São Jorge - liczne fajã. Erodujące i obsypujące się brzegi i klify tworzą niewielkie płaskie fragmenty lądu niejako przyklejone do wyspy, która nad nimi góruje. Fajãs mogą także powstawać na skutek erupcji lawy, która zastygała spływając do oceanu.
Fajãs były i są istotne dla życia ludzi na wyspie. Pozwalają na łatwy dostęp do oceanu oraz uprawę rozmaitych roślin dzięki niewielkiemu nachyleniu terenu. Wiele z nich charakteryzuje się mikroklimatem, który umożliwia uprawę owoców tropikalnych (w tym kawy). Z drugiej strony, połączenie między fajãs a wioskami, które położone były wyżej było i często wciąż jest, bardzo trudne. Nachylenie zboczy uniemożliwiało powstanie dróg dla wozów, więc transport odbywał się ścieżkami. W pojedynczych przypadkach wciąż jest to jedyna możliwość dostępu do osiedli. Problemy z komunikacją doprowadziły do tego, że w zależności od sezonu całe wioski przenosiły się między fajã, gdzie możliwe była uprawa, a wioskami powyżej, gdzie na rozległych terenach wypasane były krowy.
Hodowla bydła pozostaje jednym z podstawowych zajęć na wyspie. Podobno liczba krów jest dwukrotnie większa niż mieszkańców. Wobec dużej popularności sera o nazwie São Jorge, który jest wizytówką Azorów na świecie, takie proporcje specjalnie nie dziwią.




















































